~Lilium Sanctuary~

************

ข้า พลตรีอิซาเบลล่า แบล็คสไตน์ ขอรายงานเกี่ยวกับภารกิจบำเพ็ญประโยชน์ที่ได้รับมาค่ะ *ตะเบ๊ะ*

ข้าได้รับมอบหมายให้ “เก็บขยะและทำความสะอาดในเมืองต่างๆ” ได้ยินมาว่าทางหอสมุด ณ เมืองเดไลล่าห์กำลังต้องการคนทำความสะอาด ข้าจึงส่งจดหมายไปให้ท่านผู้ดูแลหอสมุด ท่านลอร์ดแวมไพร์ สกาเล็ต

ควบม้าเป็นเวลา 20 นาที ข้าก็ถึงหอสมุดใหญ่ใจกลางเมืองเดไลล่าห์ ข้ายืนทำใจอยู่หน้าประตูไม้โบราณบานใหญ่ซักพัก เพราะไม่รู้ว่าท่านผู้ดูแลจะเป็นคนเช่นไร แต่ถึงกระนั้น ข้าก็ตั้งใจแล้วว่าจะทำงานที่ได้รับมาอย่างเต็มความสามารถ



ชุดของข้าน่ะหรอ? เมดของข้าส่งมาให้เพื่อการนี้โดยเฉพาะค่ะ .....................ข้าก็ไม่ได้รังเกียจหรอกนะ ชุดแบบนี้ =///= (ที่จริงก็ชอบน่ะแหละ เหะๆ) ก..ก็หวังว่าจะช่วยให้ข้าทำงานได้คล่องตัวขึ้นน่ะนะ ฮึ่ม! =///=~3 แล้วก็ข้าไม่ลืมที่จะพา ”โรบี้” (ที่จริงชื่อโรเบิร์ท...) ตุ๊กตานกเพนกวินสีฟ้าตัวโปรดมาให้กำลังใจด้วย =///=

ข้าสั่นระฆังที่หน้าหอเพื่อแจ้งว่าข้ามาถึงแล้ว เพียงไม่กี่อึดใจประตูบานใหญ่ก็เปิดขึ้นพร้อมกับปรากฏร่างของหญิงสาวในชุดเสื้อคลุมยาว จากนัยน์ตาบอกได้ว่านางเป็นอมนุษย์ และจากท่าทางของนาง คงจะเป็นท่านผู้ดูแลเป็นแน่

ข้าแนะนำตัวเองและขอให้นางสั่งการ ท่านสกาเล็ตให้ข้าทำความสะอาดโถงบริเวณทางเข้า และบริเวณโต๊ะอ่านหนังสือเพียงเท่านั้น ดูเป็นงานที่ง่ายกว่าที่ข้าคิดไว้มาก และท่านแวมไพร์ก็ดูใจดีมากเลยด้วยค่ะ

...............แต่ลางร้ายก็มาเยือนซะแล้วล่ะ เพราะข้าไม่เคยทำความสะอาดเองเลยนี่นา... OTL ท่านสกาเล็ตคงเห็นข้าไม่ประสาเรื่องอย่างว่าเท่าไหร่ (ห๊ะ?!) ข้าหมายถึงเรื่องทำความสะอาดนี่น่ะ... =”= นางเลยเริ่มจากบอกว่า อุปกรณ์ทำความสะอาดอยู่ที่ไหน ข้าตรงไปยังห้องเก็บของตรงมุมห้องโถงที่มีประตูบานไม้เก่าๆอยู่ ข้าไม่รู้ว่าต้องใช้อะไรบ้าง ก็เลยหยิบทุกอย่างเท่าที่ข้าจะสามารถหยิบฉวยได้ออกมากองที่ห้องโถง

สีหน้าเป็นกังวลของท่านผู้ดูแลเริ่มปรากฏให้เห็น เมื่อข้าเริ่มที่จะลงมือเช็ดกระจกตู้โชว์ริมหน้าต่าง ข้าฉีดสเปรย์แล้วเช็ดอย่างตั้งใจ แต่กลับไม่ใสขึ้นเลยซักนิด... ท่านสกาเล็ตเห็นว่าข้าเอาสเปรย์ดับกลิ่นแทนที่จะเป็นน้ำยาเช็ดกระจกก็เลยรีบเข้ามาคว้าขวดไปจากมือ... ข้าขอโทษนะท่าน OTL

หลังจากที่เช็ดกระจกเสร็จแล้ว ข้าสังเกตเห็นใยแมงมุมอยู่ตรงเหนือประตูทางเข้า ข้าจึงพาดบันไดปีนขึ้นไป ข้าเห็นท่านสกาเล็ตยืนดูอยู่ห่างๆ แต่นางดูแปลกๆนะ... เป็นเพราะสเปรย์ดับกลิ่นเมื่อครู่รึเปล่าไม่รู้ ข้าเห็นนางใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดจมูกตลอดเวลาเลย...

ข้าตั้งใจปัดหยากไย่โดยไม่ได้สังเกตว่าบันไดเอนไปจนจะล้มแล้ว ท่านสกาเล็ตรีบเข้ามาช่วยแต่ไม่ทัน... ข้าตกลงมาทับนางจนนางหมดสติไป... ไม่นะ! ข้าจะทำยังไงดี?! >{}<”” ข้าทำร้ายท่านผู้ดูแลไปซะแล้ว! ข้าเห็นในหนังบ่อยๆ เมื่อคนหมดสติต้องรีบผายปอด! (ผิดแล้วล่ะนังเบลล่า...)

  *จุ๊บ*

เย่ๆๆ ท่านสกาเล็ตฟื้นแล้ว~ เออะ... อะแฮ่ม ไม่สิ นี่ไม่ใช่เวลาน่าดีใจอะไร ดูนางจะตกใจและหวาดกลัวข้า... นางรีบวิ่งหนีเข้าห้องปิดประตูล็อคไว้เลยอ่า.... นี่ข้า... ทำอะไรผิดไปนะ? '-'a (ผิดมากเลยเอ็ง...) ท่านผู้ดูแลคงจะโกรธข้าไปแล้ว... ข้าเลยได้แต่ค่อยๆทำความสะอาดไปอย่างเงียบๆ

ข้าเกลียดที่ต้องยอมรับว่า ข้าไม่เหมาะกับงานบ้านงานเรือนเลยจริงๆน่ะแหละ OTL หรือข้าแค่ซุ่มซ่ามเกินไปกันนะ... เอาเถอะ ถึงจะได้แผลและรอยฟกช้ำดำเขียวมาหลายแห่ง แต่ห้องสมุดก็ดูสะอาด เหมาะแก่การให้บริการขึ้นมากทีเดียว เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ข้าจึงไปเคาะประตูเรียกท่านผู้ดูแลอีกครั้ง

นางค่อยๆโผล่หน้าออกมาจากห้อง ดูเหมือนจะยังระแวงข้าอยู่ เพราะอะไรกันนะ... นางออกมาพร้อมกับกล่องเล็กๆกล่องหนึ่ง ท่านสกาเล็ตขอบคุณข้าและบอกให้ข้ารับของนั้นไว้เป็นสินน้ำใจ แต่ข้าก็ปฏิเสธเพราะการที่ข้ามามันเป็นเพียงหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเท่านั้น นางคะยั้นคะยอให้ข้ารับ แต่ข้าก็ยังยืนยันคำเดิม นางจึงเปิดกล่องนั้นแล้วหยิบแหวนในกล่องมาสวมให้ข้า

อืม...ฉากแบบนี้มันคุ้นๆนะ อ๊ะ ไม่สิ เอ่อ...เอาเถอะ... =///=a นางบอกว่าแหวนนี้เป็นเหมือนเครื่องรางป้องกันภัย ยังไงก็อยากจะให้ข้ารับไว้แทนคำขอบคุณ ......ทำไงได้ล่ะนะ ก็ต้องรับมาจนได้ค่ะ ข้าหันไปหยิบโรบี้ที่นั่งรออยู่บนโต๊ะ แต่ข้าก็สะดุดเข้ากับถังที่ข้าหิ้วมาด้วยอีก แต่โชคดีที่ท่านสกาเล็ตเข้ามาพยุงไว้ทัน

น..หน้าของนางอยู่ใกล้มากๆเลย... อ..เอ่อ... ยังไงดีอ้ะ?! >///< (จะไปรู้เอ็งเรอะ?) ข..ข้ารีบขอโทษ และขอบคุณ แล้วก็วิ่งกระโดดขึ้นหลังม้าควบไปเลย

............เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นอย่างนี้ล่ะค่ะ ขอจบการรายงานเพียงเท่านี้ค่ะ *ตะเบ๊ะ*

พลตรีอิซาเบลล่า แบล็คสไตน์

05.05.55

********

ดองไว้นานมาก เหอๆๆๆ ยังไงก็ฝากด้วยนะคะแม่งานผู้น่ารักทั้งสอง *กอดก่าย*